Skażenie cynkiem

Cynk to pierwiastek śladowy, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Cynk jest składową wielu enzymów dla, których jest aktywatorem.

Istotne jest jednak to, że nadmiar cynku działa toksycznie na organizm ludzki. Nadmiar cynku powoduje uszkodzenia mięśnia sercowego, wątroby oraz sprzyja podrażnieniom przewodu pokarmowego. Najwięcej cynku odkłada się we włosach, paznokciach, tkance kostnej z innych narządów cynk jest szybko eliminowany. Najbardziej dynamiczna wymiana cynkiem zachodzi w przysadce mózgowej, trzustce, wątrobie oraz gruczole krokowym.

Cynk jako jeden z nielicznych metali ciężkich jest wyczuwany w wodzie przez człowieka. Nadmiar cynku w wodzie pitnej zdecydowanie pogarsza jej właściwości organoleptyczne (smak i zapach). Woda skażona cynkiem ma metaliczny posmak oraz podwyższoną mętność.

Źródłem skażenia wody cynkiem są zakłady wzbogacania rudy, które wydalają do rzek ścieki przemysłowe oraz resztki farb nieorganicznych pochodzących z galwanizerii. Cynk występuje także w wodach wodociągowych jest to spowodowane tym, że cynk jest wypłukiwany z rur oraz innych elementów instalacji wodociągowych. Skutecznym sposobem ochrony przed cynkiem zawartym w wodzie są odżelaziacze do wody, filtry odwróconej osmozy oraz zmiękczacze. Urządzenia tego typu potrafią usunąć z wody także inne metale ciężkie, bakterie, wirusy i grzyby.